1. Diezerkade
2. Diezerkade “Villa”
3. Rhijnvis Feithlaan 1-21
4. Rhijnvis Feithlaan 80-96
5. Binnengasthuisstraat 1
6. Binnengasthuisstraat 14-52
7. Borneostraat 62-80
8. Borneostraat 12-50
9. Soendastraat 1,3,5 / Borneostraat 15
10. Vechtstraat 99-131 / 133-167
11. Thomas a Kempisstraat
12. Thomas a Kempisstraat 38
13. Schoolstraat 12-52 / 52a (evenzijde)
14. Berkumstraat 1-7 (oneven)
15. Schoolstraat 12-52 / 52a (evenzijde)
16. Warmoesstraat 2-42
17. Berkumstraat 35-65 (oneven)
18. Bisschop Willebrandlaan 32
19. Bisschop Willebrandlaan 62
20. Langenholterweg 39-49a
21. Diezerplein
22. Diezerplein 29-39
23. Diezerplein 1-7
24. Eikenstraat 20
25. Kastanjestraat
26. Esdoornstraat 25
27. Elzenstraat 2-16 / 33-47
28. Noteboomstraat 28
29. St. Josephplein
30. Laagbouw Frans Halsstraat 31
31. Hoogbouw Frans Halsstraat 32
32. Vermeerstraat 25-33
33. Rembrandtlaan 7-9
34. Burgemeester Drijbersingel 7
35. Burgemeester Drijbersingel
36. Burgemeester Drijbersingel 15
37. Burgemeester Drijbersingel 25
38. Winkelcentrum Diezerpoort | 4. Rhijnvis Feithlaan 80-96 (Het Voormalig Sophia Ziekenhuis)
Het voormalig Sophia Ziekenhuis zoals wij haar nu zien is in verschillende fasen in een periode van ruim 50 jaar gebouwd. Het oudste gedeelte dateert uit 1882-1884, destijds het eerste als zodanig gebouwde ziekenhuis te Zwolle. Het gebouw was in neorenaissancestijl naar een ontwerp van stadsarchitect J.L. van Essen. Na verschillende uitbreidingen in de jaren ’10 en ’20 van de volgende eeuw, kwam het tot een belangrijke uitbreiding in de jaren ’30.
In 1931 kreeg stadsarchitect J.G. Wiebenga de opdracht de uitbreiding te ontwerpen, waarbij hij het als zijn taak zag het versnipperde complex tot één geheel te smeden. Wiebenga’s eerste plan werd afgekeurd en tegen zijn zin moest hij op last van de gemeente gaan samenwerken met de in ziekenhuizen gespecialiseerde architect Van der Linden. Hun gezamenlijke plan is uitgevoerd. Hierin is het principe van Wiebenga’s oorspronkelijk ontwerp bewaard gebleven, de constructie is echter zwaarder uitgevoerd. Zo is veel glas in de gevels vervangen door baksteen, zeer tegen de zin van Wiebenga. De uitbreiding is in een functionalistische bouwstijl, hetgeen hier wil zeggen dat men in haar vormgeving al haar functie heeft willen laten zien. Het bestaat uit een betonnen skeletconstructie met gevels van rode en voornamelijk gele baksteen, brede grote vensters met stalen kozijnen, afgedekt door een plat dak.
De uitbreiding heeft een V-plattegrond met vleugels van ongelijke lengte. Aan de Nieuwe Vecht is de kortste vleugel geplaatst, langs de Rhijnvis Feithlaan de langste, welke deels voor het bestaande gebouw is geplaatst. Op de kop van het gebouw worden de vleugels met elkaar verbonden.
Hier zien we een tweezijdige erker met een in baksteen opgetrokken toren waaronder de oorspronkelijke hoofdingang is geplaatst. Tegenwoordig is deze ingang echter begroeid en de huidige ingang bevind zich iets rechts van het midden van de vleugel langs de Rhijnvis Feithlaan. De uitbreiding was in 1935 voltooid. Het is in de jaren ’90 aangewezen als rijksmonument.
Het gebouw is tegenwoordig niet meer als ziekenhuis in gebruik, maar wordt verbouwd tot Hogeschool voor de Beeldende Kunsten, naar ontwerp van architect Hubert-Jan Henket.
Loop nu rechtdoor en volg de bocht mee naar links. Bij de straat aangekomen zie je aan de overkant een groot herenhuis liggen. Steek de straat over en loop het hek door. Rechts voor je zie je nu het herenhuis “Molenzicht”. |  |
|